ilk öpücük..
Her şey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün ışığı yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her şey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye başladı duman topraktan;
Filiz birdenbire oldu, tomurcuk birdenbire.
Yemiş birdenbire oldu.
Birdenbire,
Birdenbire;
Her şey birdenbire oldu.
Kız birdenbire, oğlan birdenbire;
Yollar, kırlar, kediler, insanlar...
Aşk birdenbire oldu,
Sevinç birdenbire.
Orhan Veli Kanık
Hayatta unutamayacağımız o kadar az zaman var ki yaşadığımız yıllarla kıyaslandığında.
Ben de ilk öpücüğümü yazıcam buraya :)
Aslında ilk öpücüğümüzü onunla bir yıl önce paylaşmştık. Ama o zaman öpücüğü biraz şakayla karışık denemiştik.
Ve henüz o buna hazır değildi sanırım. Çünkü onu öptüğümde ilk aklına gelen babası olmuştu.
Çok şaşırmıştım. Bir kızı ilk defa öpüyordum ve o bana öptüğümde babasının aklına geldiğini söylüyordu.
Herhalde korktu diye düşünmüştüm, vereceği tepkiyi bekliyordum aslında kötü tepmesinden çok korkmuştum.
Bana babasının bizi görseydi bu davranışımızdan dolayı ona çok kızacağından bahsetmişti. Benim düşündüklerim
ise o zaman sanırım hoşuna gitmediği olmuştu.
Bunu saymazsak ilk öpücüğümüz için sevgilimi bir yıl bekledim. Benim için o kadar zor geçmişti ki. O kadar tatlıydı ve güzeldi ki onu öpmek istememden dolayı kendime kızmaya başlamıştım. Her gün onunla beraber dolaşıyorduk, bütün gün aynı otobüse binip dershanye gidiyor her tenefüste bir araya gelip muhabbet edip, ayrı dakikalarımızın nasıl geçtiğini birbirimize anlatıp günümüzün daha iyi geçmesi için birbirimize şakalar yapardık.
Onu öpmem için birçok fırsat olmuştu aslında ama hep kendime onun da bunu istemesi için beklemem gerektiğini söylüyordum. Çünkü bir gün isteme olasılığını ve o an da bana vereceği zevki düşünüyordum. Bunun için değerdi diye düşünüyordum.
Onun buna hazır hissetmesi 1 yılı geçti. Sanırım daha fazla bekleyemezdik ikimizde ama dershanemiz bitmişti. Artık üniversiteye gidecektik. Belki de ayrılık kapıya geldiğinde daha rahat davranıyordu. :( İkimiz beraber tercih formlarını yatırmaya gittmiştik. İkimiz de farklı ünversiteleri tercih etmiştik. Bu belki de ayrılık demekti bizim için. Sadece belirsizlikti görüp, hissedebildiğimiz.
Bizim ilk öpüştüğümüz yere gitmek istedi. Oraya her gittiğimiz de aklıma o ilk öpüşmemiz geliyordu. Ve bu yüzden oraya gitmek benim artık sinirlerimi geriyordu. Sanırım o da böyle hissediyordu. Orada oturduğumuz zaman sonunda bana artık bunu denemek istediğini söyledi. O kadar çok mutlu olmuştum ki ama utanıyordum da sevindiğimi belirtmek için. Ona sadece emin misin bunu istediğine diye sorabilmiştim.
Denemeye çalıştığımızda etraftan birilerinin geldiğini görünce vazgeçmiştik. Ve arkadaşlarımız telefonla bizi arıyorlardı artık gitmemiz gerekiyordu. Bu yüzden ona bunu başka bir zamana bırakmamız gerektiğini söylemiştim.
Ama çok kararlıydı. Bunu orada ve o anda yapmak istiyordu;) Aslında ben daha fazla istiyordum bunu :)
Onun dudaklarına dokunduğumda kendimi havada yükseliyor gibi hissettim. Bunu anlatmak için hangi kelimeleri kullanmam gerekiyor bilmiyorum ama hayatımda daha önce hiç hissetmediğim birşeydi. Bunun üzerinden 4 yıl geçti ama o anki hislerime yakın birşey hiç yaşamadım. Ve hayatım boyunca da yaşayacağımı düşünmüyorum.
O öpücük ve bana gösterdiğin sevgin için çok teşekkürler.
(Her ne kadar umursamasan da artık..)
posted by knight @ 3:45 PM
0 Yorumlar:
Post a Comment
<< Ev